![]() |
بازسازی پس از جنگ، امپریالیسم و ان جی او های زنان در کردستان |
|
شهرزاد مجاب، پژوهشگرِ فمینیست و استاد دانشگاه تورنتو است. مجاب در این مقاله به بررسی انتقادی آنچه «روند ان جی او سازی» در کردستان عراق مینامد، میپردازد. دادههای مجاب در این مقاله برآمده از بررسیهای میدانی ِ وی در این منطقه است. مجاب در این مقاله تلاش دارد به این موضوع بپردازد که برغم آنکه ان جی اوهای متعدد با برنامهی عملهای متفاوت در منطقهی کردستانِ عراق پس از جنگ ایالات متحده به وجود آمدند، اما آنها بیش از آنکه قادر باشند مناسبات ریشهای مردسالاری در جامعهی عراق را به چالش بکشند مجری سیاستهای جنسیتی امپریالیستی شدهاند. آنچه میخوانید شرح مفصلی از تئوریها و اطلاعات گردآوری شده از سوی نویسنده در منطقه و نتیجه گیریهای مرتبط با آن است. این مقاله در سال ۲۰۰۹ و در کتاب «زنان و جنگ در خاورمیانه» منتشر شده است.
|
چکیده
زنان در مالزی با هیچ محدودیت قانونی برای مشارکت در دولت و سیاست روبرو نیستند ولی به دلیل عوامل اجتماعی و سیاسی حضور آن ها در این عرصه کمتر دیده می شود. سیاست دولت به طور کلی حمایت از حقوق زنان بوده است و برنامه های متعددی برای ارتقا وضعیت زنان و برابری آن ها با مردان برداشته شده است. بیشترین تلاش ها هم در جهت ارتقا وضعیت آموزشی و شغلی زنان بوده است. در رشته های پزشکی و علمی در حال حاضر زنان بیش از نیمی از دانشجویان مقطع لیسانس را تشکیل می دهند و تعداد زنان فارغ التحصیل در این رشته ها از ۲۹ درصد در سال ۱۹۷۰ به نیمی از فارغ التحصیلان در زمان حاضر افزایش یافته است. حضور زنان در خدمات اجتماعی نیز از ۳۰ درصد در ۱۹۹۰ به ۴۱ درصد افزایش یافته و زنان توانسته اند بخشی از مشاغل مدیریتی را در این حوزه به دست آورند. اما خشونت علیه زنان هنوز به عنوان یک مشکل در جامعه مالزی وجود دارد هر چند آمارها نشان می دهد این مشکل کاهش یافته است. این مقاله ابتدا اطلاعاتی کلی در مورد وضعیت زندگی زنان در مالزی در اختیار خوانندگان می گذارد و بعد از آن به مساله خشونت های جنسی در مالزی و اقدامات دولت برای کاهش و رفع این خشونت ها می پردازد.
نویسنده: موسی شلال
چکیده
هدف این مطالعه، بررسی عواملی است که در رضایت شغلی زنان شاغل اماراتی در امارات متحده عربی نقش دارند. اطلاعات و ارقام این تحقیق از ۱۲۷۲ زن شاغل در بخش خصوصی و بخشهای عمومی هفت شیخ نشین امارات متحده عربی (ابوظبی، دوبی، شارجه، راس الخیمه، فیجیره،ام القوین و عجمان) جمع آوری شده است. تقریبا ۵۰درصد این زنان متاهل، ۴۵درصد مجرد، ۴درصد طلاق گرفته و یک درصد هم بیوه هستند. آمارها نشان میدهد که سه عامل مهم- سن، تحصیلات و درآمد- رضایت شغلی را افزایش میدهند. در درجه اول رابطه مثبت مهمی بین رضایت شغلی و سن وجود دارد. دوم اینکه زنان شاغل دارای تحصیلات بالاتر از مقاطع دبیرستان، رضایت شغلی بیشتری نسبت به زنان شاغل دارای تحصیلات پایینتر از مقاطع دبیرستان دارند. سوم اینکه زنانی که درآمد بالاتری دارند، رضایت شغلی بیشتری نسبت به زنان دارای درآمد پایینتر دارند.
نویسنده: سازمان ملی خانواده، کودکان و معلولین مراکش
نویسنده: فخیر الغرائیبیه
چکیده
این واقعیت که زنان تونس از لحاظ قانونی، حقوقی برابر با مردان دارند، این کشور را در بین دیگر کشورهای عربی منحصر به فرد کرده است. تونس در سال 1956 از فرانسه کسب استقلال کرد. در طول دوران استعمار، زنان به حاشیه زانده شده بودند و دسترسی کمی به آموزش و تحصیلات داشتند. فعالیت اقتصادی آنها بیشتر به خانه داری محدود شده بود و استفاده از چادر مرسوم بود. از سال 1956 زنان تونس گام های بلندی به سمت دستیابی به حقوق بیشتر برداشته اند، اما آیا این کافی بوده است؟ این مطالعه وضعیت فعلی زنان را در تونس که در عرصه تغییرات اجتماعی-سیاسی قرار دارد، توصیف می کند. آیا حقوق زنان پیشرفت کرده است یا فشارهای فرهنگی و مذهبی موجود در منطقه مانع این امر شده است؟ در این مطالعه مشخص می شود که هرچند حقوق زنان پسروی نکرده است، اما زنان پیشروی چندانی هم به محیط های کاری نداشته اند. لازم است برای تحلیل درک موقعیت زنان در تونس از شرایط ساختاری این کشور استفاده شود.قدرت گرفته از کی۲ فارسی، محصول سیاماس فارسی